برای سینما «نادر» و خاطراتی که نابود می‌شود

به نقل از ایسنا، تخریب سالن‌های قدیمی سینما سال‌هاست که به یک نگرانی برای سینمادوستان تبدیل شده بخصوص سالن‌های متعددی که در خیابان لاله‌زار بی‌صدا و خاموش تعطیل و تخریب می‌شوند و بعد هم تغییرکابری پیدا می‌کنند.

تازه‌ترین مورد سینما نادر است که دو سال قبل خبر تخریب و مجوز تغییر کاربری آن منتشر شد و اخیرا تخریب آن کامل شده است.

این سینما آخرین بازمانده‌ از سینماهای لاله‌زار بود که اولین در سال ۱۳۹۰ برنامه تغییر کاربری آن، پس از یک سال تعطیلی منتشر شد.

در آن مقطع ناصر مجد بیگدلی - مالک وقت سینما - درباره تاریخچه سینما نادر به گفته بود: این سینما سال ۱۳۱۲ با نام «رویال» در ۲۵۰۰ متر ساخته شد که بعد از ورشکستگی صاحبش، توسط شرکت سهامی ایران که چند سینما در لاله‌زار داشت خریداری شد و در نهایت در سال ۴۲ سرقفلی این سینما را به همراه دو شریک دیگرم خریدم. بعد از آن سینما بازسازی شد و با نام «نادر» در ۲۸ شهریور سال ۱۳۴۲ با فیلم «مرد میدان» آن را بازگشایی کردیم. این بازگشایی، ۱۰ روز پس از انقلاب پس از اینکه امام (ره) فرمودند با سینما مشکلی نداریم انجام شد. با این حال به ما اعلام شد که سینماهای لاله‌زار نباید باز باشند و سینما را از ما گرفتند. پس از مدتی هم خودشان در آن فیلم نشان دادند.

روایت او این طور ادامه پیدا کرده بود: «حدود دو سال بعد از انقلاب، سینما را به ما فروختند که تا دو سال پیش (۱۳۸۸) دایر بود تا اینکه نامه نوشتند به این سینما فیلم ندهید و ما برای اینکه چراغ سینما خاموش نشود فیلم‌هایی که قبلا نمایش داده بودیم را اکران کردیم اما هشت ماه بیشتر نتوانستیم دوام بیاوریم.»

این سینما زمانی اکران‌ فیلم‌های پر فروشی همچون «عروس دهکده»، «چهار راه حوادث»، «گنج قارون»، «عقاب‌ها»، «گاو» و «قیصر» را روی پرده داشته است و در طبقه بالای سینما هم دفتر گروه سینماهای متحد تهران استقرار داشته که افرادی مانند ساموئل خاچکیان، خسرو پرویزی و صابر رهبر در آنجا اتاق داشتند و کار می‌کردند.

طبق آنچه مالک قدیمی سینما نادر گفته، در لاله‌زار ۲۰ سینما وجود داشته که ۶ سینما در کوچه «باربد» بودند و بخاطر سینما ملی به آن کوچه ملی می‌گفتند اما متاسفانه هیچکدام از این سینماها باقی نمانده و بعضی از آن‌ها انبار وسایل برقی شده است.

او در آن زمان گفته بود، «سینمای ما با ۷۰۰ نفر ظرفیت اگر در طول روز کمتر از سه هزار نفر می‌آمدند فیلم را عوض می‌کردیم» ولی الان اوضاع سینما به جایی رسیده که گاهی به اندازه انگشتان دو دست هم در یک روز بلیت نمی‌فروشد.

این‌ وضعیت را نه سینماهای لاله‌زار بلکه سینماهای مدرن امروز هم دارند در حالی که قبلا گفته می‌شد شهرداری قصد داشته لاله‌زار را بازسازی کند تا به جاذبه‌ای برای گردشگری تبدیل شود اما گویا به یک باره منصرف شدند.

سرنوشت سینما «نادر» حدود ۱۳ سال به همان وضعیت بود تا سال ۱۴۰۳ که در آستانه روز سینما (۲۱ شهریور) بحث تخریب آن به صورت جدی مطرح شد و بعد هم کمیته پیگیری حفاظت از خانه‌های تاریخی، تخریب سینمای «نادر» در خیابان لاله‌زار تهران را با مجوز اداره کل میراث فرهنگی استان تهران و مصوبه کمیسیون ماده پنج تایید کرد.

حالا این سینما تخریب شده ولی خطر تخریب و تغییر کاربری همچنان گریبان‌گیر برخی سینماهای نوستالزیک دیگر پایتخت همچون سینما عصرجدید است که مالکانش از چند سال قبل تاکنون قصد فروش آن را دارند.

همچنین باید از سینما شکوفه در میدان شهدای تهران هم یاد کرد که یکی از قدیمی‌ترین سینماهای پایتخت است، سینمایی که اوایل دهه ۴۰ خورشیدی در مساحتی به وسعت دو هزار مترمربع و با ۱۱۰۰ صندلی به عنوان یکی از بزرگترین سینماهای کشور ساخته شد و با یک سالن نمایش تا سال ۱۳۵۷ با نام «سیلوانا» و با مدیریت زنده‌یاد جمال مجتهدی فعال بود، بعد از آن با نام سینما ملت دوباره شروع به کار کرد و در سال ۱۳۸۸ توسط دفتر فیلمیران با مدیریت علی سرتیپی خریداری شد و پس از بازسازی و احداث سه سالن در آن، به عنوان یکی از مجهزترین سینماهای جنوب شرق تهران به چرخه اکران برگشت اما در جنگ تحمیلی اخیر بخش‌های قابل توجهی از آن آسیب دید و از چرخه اکران خارج شده و با توجه به افزایش هزینه‌های بازسازی مشخص نیست که آیا امکان بازگشت آن به سینماهای فعال وجود دارد یا خیر.