ردپای آن‌چه سهیل بیرقی با «بی‌داد» کرد، دست کم به آذر ۱۳۸۸ برمی‌گردد

به نقل از خبرآنلاین، بهمن قبادی که در سال ۲۰۰۰ (۱۳۷۸) با نخستین فیلم بلند سینمایی خود؛ «زمانی برای مستی اسبها» در جشنواره فیلم کن برنده جایزه دوربین طلایی شد، دو سال بعد با دومین فیلمش؛ «آوازهای سرزمین مادری‌ام» (۱۳۸۰) در جشنواره فیلم شیکاگو کسب موفقیت کرد، سومین فیلمش؛ «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» (۱۳۸۳) ضمن کسب جایزه اصلی جشنواره سن سباستیان اسپانیا از سوی سینمای ایران برای شرکت اسکار معرفی شد و در چهارمین فیلم بلند خود؛ «نیوه مانگ» (۱۳۸۵)، به مناسبت دویست‌وپنجاهمین سالگرد تولد ولفگانگ آمادئوس موتزارت، به سراغ موسیقی کردها و صدای زنان رفت و به همراه «پسرم» به کارگردانی مارتیل فوژه رون توانست به صورت مشترک جایزه صدف طلایی جشنواره سن سباستیان اسپانیا را به خود اختصاص دهد.

از بهمن قبادی که سال ۱۳۸۵، امیدوارانه در انتظار صدور پروانه نمایش «نیوه‌ مانگ» بود می‌توان گفت‌وگوهایی از این دست را در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های آن زمان دید: «دلم می‌خواهد فیلمم (نیوه مانگ) در ایران اکران شود و فیلم بعدی‌ام را در خیابان‌های تهران بسازم. با فیلم‌های قبلی‌ام با این که اکران‌های نامناسبی داشت، مردم ارتباط خوبی برقرار کردند و «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» نیز نسبت به نحوه اکرانش پرفروش بود...» طبق آمار موجود در «سالنامه آماری فروش فیلم و سینمای ایران» و اطلاعات موجود در جدول عملکرد فیلم‌های ایرانی به ترتیب بیشترین تعداد تماشاگر در سال‌های ۱۳۸۰ (سال اکران «زمانی برای مستی اسب‌ها»)، ۱۳۸۱ (سال اکران «آوازهای سرزمین مادری‌ام») و ۱۳۸۳ (سال اکران «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند»)» بهمن قبادی در این قبیل گفت‌وگوها پُر بیراه هم نمی‌گفت.

۱۳ شهریور ۱۳۸۷، خبرگزاری ایرنا در مطلبی با عنوان «فیلم گلشیفته فراهانی قاچاق شد» نوشت: «حرف و حدیث‌های ایجاد شده برای رفتن یا نرفتن گلشیفته فراهانی به خارج از کشور، پای فیلم قبلی و اکران‌نشده این بازیگر با عنوان «نیوه مانگ» ساخته بهمن قبادی را به بازار قاچاق کشاند.» به عقیده نویسنده این مطلب آن‌چه باعث این اتفاق شد، از این قرار بود: «پرداخت غیرحرفه‌ای برخی مطبوعات و سایت‌های اینترنتی به گلشیفته فراهانی در دو هفته گذشته، به قاچاقچیان پس از دوره ای خاکسترنشینی، جسارت عرض اندام داده است.» ضمن این که انتشار نسخه قاچاق «نیوه مانگ»، «اعلان جنگ به دست اندرکاران ستاد مبارزه با عرضه غیر مجاز فیلم‌های سینمایی متشکل از مدیریت سینمایی، نیروی انتظامی، قوه قضائیه و تهیه‌کنندگان سینما» قلمداد شده بود.

نقطه پایانی نسبت «بهمن قبادی و پروانه نمایش» با «کسی از گربه‌های ایرانی خبر ندارد» (۱۳۸۷) گذاشته شد. فیلمی که طبق گفته بهمن قبادی، طی ۱۷ روز با حضور عوامل تقریباً غیرحرفه‌ای و با بودجه‌ای اندک ساخته و تبدیل به فیلم افتتاحیه بخش «نوعی نگاه» شصت‌ودومین فستیوال بین‌المللی فیلم کن (از ۱۳ تا ۲۴ مه ۲۰۰۹- ۲۳ اردیبهشت تا ۳ خرداد ۱۳۸۸) شد و جایزه ویژه هیات داوران این بخش را کسب کرد. آذر همان سال او در حالی که در ویدئویی کوتاه اشاره کرد: «افتخار بزرگی است که فیلم مرا بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای می‌بینید، حلال شماست...» خبر از انتشار نسخه باکیفیت «کسی از گربه‌های ایرانی خبر ندارد» به دست سازندگان آن داد.