نمی‌خواستم فیلمی برای خانم‌ها بسازم!

به نقل از ایسنا، فیلم کوتاه «آدم» به کارگردانی فرهاد شنتیایی در چهل و سومین جشنواره فیلم کوتاه تهران نمایش داده شده است. این فیلم از سه قصه تشکیل شده که در نگاه اول از هم جدا هستند، اما در نهایت به هم گره می‌خورند و یک معنای واحد می‌سازند.

شنتیایی در گفت‌وگو با ایسنا درباره ایده فیلم، شخصیت‌هایش، مسیر ساخت آن و نگاهش به جشنواره و مخاطب فیلم کوتاه صحبت کرده است.

فیلمی با سه تصویر و یک قصه

شنتیایی درباره ساختار فیلم گفت: فیلم در سه بخش از تصویر روایت می‌شود، اما من آن را سه فیلم جدا نمی‌بینم. این سه بخش با هم یک تصویر کامل می‌سازند. فیلم مثل یک سه‌پایه است و اگر یکی از پایه‌ها نباشد، کل ساختار می‌افتد. هر قصه تنهایی هم داستان خودش را دارد، اما وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، معنای دیگری پیدا می‌کنند.

او درباره قصه‌ها افزود: در فیلم سه زن از سه نسل را می‌بینیم: زنی در پایان زندگی، زنی میانسال که زیر فشار خانواده و فرهنگ و آینده گیر کرده و جوانی که حس می‌کند نمی‌تواند در این شرایط ادامه بدهد. معتقدم سختی‌هایی که یک نسل تحمل می‌کند، اثرش به نسل‌های بعد هم می‌رسد و در نسل سوم، صدایش بلندتر و عصبانی‌تر می‌شود.

این کارگردان درباره انتخاب شخصیت‌های زن گفت: علاقه ندارم فیلمم مدام بگوید «زن‌ها، زن‌ها، زن‌ها». شخصیت‌های فیلم نماینده کل یک نسل‌اند، چه زن و چه مرد. برای همین اسم فیلم را «آدم» گذاشتم؛ این‌ها قبل از اینکه زن باشند، آدم‌اند. حتی پسرها هم وقتی می‌بینند آخر فیلم چه بر سر دریا می‌آید، حالشان بد می‌شود، چون فکر می‌کنند «این منم، این نسل من است».

تماشاگر قصه را گم نمی‌کند

شنتیایی درباره اینکه آیا دیدن سه تصویر هم‌زمان باعث نمی‌شود تماشاگر قصه را گم کند، گفت: این نگاه از تجربه من در تئاتر می‌آید. در تئاتر هم ممکن است چند نفر هم‌زمان روی صحنه باشند و شما هر کدام را که دوست دارید تماشا کنید. در این فیلم هم قصه را از دست نمی‌دهید، چون بسیاری از دیالوگ‌ها در بخش‌های مختلف تصویر جواب هم هستند.

او درباره روند ساخت فیلم گفت: نوشتن فیلمنامه حدود ۱۳ ماه طول کشید و حدود ۹ ماه هم روی ریتم این ساختار سه‌تکه تمرین کردم. بعد از ساخت فیلم «مورچه»، انگار دو سال و نیم تمرین می‌کردم تا بتوانم این فیلم را بسازم.

نگاهی به جشنواره و فیلم کوتاه و مخاطبش

شنتیایی درباره تجربه‌اش از جشنواره گفت: هنوز فرصت نکرده‌ام همه «باکس‌ها» را ببینم و فیلم‌ها را یکی‌یکی تماشا می‌کنم، اما تا اینجا جشنواره برایم جالب بوده است. به‌خصوص عاشق باکس خودمان شده‌ام و با لذت فیلم‌هایش را می‌بینم. دوست دارم با کارگردان‌های این فیلم‌ها دیدار و گفت‌وگو کنم. فعلاً فقط «پناه» را دیده‌ام و هنوز با بقیه صحبت نکرده‌ام. در بخش اقتباسی هم دو فیلم دیدم که واقعاً درجه یک بودند.

او درباره مخاطب فیلم کوتاه گفت: فکر می‌کنم باید بپذیریم که مخاطب فیلم کوتاه نمی‌تواند عامه‌ی عام باشد. فیلم کوتاه مثل گالری است؛ مردم هر روز صبح برای رفتن به گالری از خانه بیرون نمی‌آیند، اما ممکن است هر روز برای دیدن یک فیلم گیشه‌ای به سینما بروند.

این کارگردان در پایان تاکید کرد: کاش فیلم‌های کوتاه همیشه مخاطب خودشان را پیدا می‌کردند و مدام روی پرده بودند، اما به نظرم فیلم باید اول مخاطبش را پیدا کند و بعد پخش شود. من هم به‌عنوان کسی که فیلم کوتاه ساخته و می‌سازد، خیلی دوست دارم این اتفاق بیفتد و بتوانیم مدام اکران داشته باشیم.

در ادامه تیزر فیلم «آدم» را ببینید: