لطفا در این فصل در یک شاخه بمانید!

صبح سینما/رامین مارالی:ساخت یک اثر نمایش در خارج از ایران همیشه با چالش های متفاوت برای تیم تولید مواجه بوده وحتی گاها پروژه ها با تغییر فیلمنامه از فیلمبرداری در خارج از ایران صرف نظر کرده اند یا آن سکانس ها را به نوعی در داخل ایران فیلمبرداری کرده اند

در سال های اخیر فیلم ها و سریال های متعددی جلودوربین رفته اند که بخش عمده قسمت های آن یا به صورت کامل در خارج از ایران فیلم برداری شده؛نمونه هایی که بعضی در گیشه موفق بوده اند اما کمی و کاستی هایی در این بین وجود داشته

ایده اولیه سریال«ساخت ایران»یکی از درخشان ترین ایده هایی است که به یک اثر نمایشی تبدیل شده؛دانشمندی به یک دستاورد مهم در جهت محیط زیست و بشریت می رسد و بعد از تلاش برای جذب حمایت از ارگان های داخلی و بی جواب ماندن آن ها تصمیم می گیرد آن را به یک شرکت خارجی واگذار کند.مرحوم خشایار الوند این ایده را ارائه داد و با مشاوره فیلم نامه پیمان قاسمخانی همان متن نهایی شد که در قسمت های اولیه سریال ساخت ایران دیدیم

اما با توجه به این معضل که به ندرت یک سریال در ایران با فیلمنامه کامل جلوی دوربین می رود؛فیلمبرداری آغاز شد و الوند به دلیل عدم رضایت از خروجی اپنینگ کار و انتقادهایش به کارگردان محمدحسین لطیفی از پروژه کنار گیری کرد و تیم تولید به ناچار سریعا آرش قادری را به پروژه اضافه کردند و او فصل اول را به سرانجام رساند

سریالی که در ابتدا با یک داستان جاندار شروع شده بود در ادامه بدون رعایت روابط علی و معلولی با چارچوب،به پایان رسید و تیم سازنده به دلیل استقبال مخاطب وعده فصل دوم این سریال کمدی را دادند

منصور سهراب پور و سیدامیرپروین حسینی از سال۹۱تاسال۹۶بارها در مصاحبه های شان عنوان کردند که به دنبال یک طراحی ویژه برای فصل دوم سریال هستند و نمی خواهند به هر نحو ادامه دهند.فصل دوم سرانجام زمستان سال۹۶کلید خورد و ابتدای سال۹۷پخش خود را آغاز کرد

ابتدای سریال علی رغم این که مخاطب با فیلمنامه مدون مواجه نشد اما نوید یک طراحی جذاب برای ادامه سریال با توجه به فیلمبرداری آن در ۵ کشور مختلف داده شده بود.

دقیقا در همان ایام افزایش بی رویه قیمت دلار آغاز شد و تمام معادلات تیم تهیه بهم ریخت آن ها که روی قیمت زیر ۴۰۰۰ تومان دلار حساب کردند با قیمت بالای۸۰۰۰تومان تا۱۰۰۰۰تومان مواجه شدند و طبیعتا بخش قابل توجهی از داستان خود را تغییر دادند و صرفا به حضور در کشور چین و چند سکانس در لبنان بسنده کردند

اما مسئله ای که در میان است تنها به قیمت دلار برنمی گردد؛این که بیایم صرفا یک داستان را در چند کشور تعریف کنیم تا برای مخاطب جذاب باشد چه شناسنامه ای از درام به مخاطب ارائه می دهد؛اگر بهنام تشکر قبول نمی کرد که در چند سکانس از فصل دوم حضور داشته باشد حتی می شد نام سریال را نیز تغییر داد

شخصیت غلام با بازی امین حیایی می توانست با همان جمشید با بازی محمدرضا گلزار به دنبال یک گنج بی ثمر بگردند؛آیا حضور محسن کیایی در نقش فرهاد کارکرد دیگر جز طنازی اش داشت؛آیا پیش برنده داستانی بود؟

در خبرهای جدید توسط امین حیایی عنوان شده که فصل جدید در جنوب کشور و آفریقا فیلم برداری می شود و هم اکنون در حال طراحی است.امید که این بار پای یک طراحی فکر شده در میان باشد و با فصلی مواجه شویم که کم و کاستی های دو فصل قبلی به خصوص فصل دوم را جبران کند

اگر دوستان بخواهد پیگیر همان گنج باشند و به بازی موش و گربه ادامه دهند نه شناسنامه ای از آن طرح درخشان ابتدایی باقی می ماند نه می توان به تبدیل شدنش به یک کمدی ماندگار دل بست؛در یک شاخه ماندن بهتر از از شاخه ای به شاخه ای پریدن است.پایان یک مزاحمت دلسوزانه!