چرا قورباغه مهم ترین سریال شبکه نمایش خانگی است؟

صبح سینما/رامین مارالی: واقعیت این است که صریح و بی پرده باید گفت که بیایید هرچه سریال تا این لحظه در نمایش خانگی منتشر شده را به باد فراموشی بسپاریم  و تمام نگاه ها را معطوف به اولین سریال «هومن سیدی» کنیم.سریالی که دستاورد بزرگی برای سریال سازی ایران چه از لحاظ قصه و روایت و چه از لحاظ ساخت و اجرا هم تراز با آثار روز دنیاست.

یک اثر هنری فارغ از هر پارامتری به یک فیلمنامه مستحکم نیاز دارد.اگر به تاریخ سریال سازی ایرانی نیز توجه کنیم در می یابیم؛ آثاری چه از لحاظ اقبال عمومی و چه از لحاظ هنری ماندگار شده اند که فیلمنامه آن ها از کیفیت بالایی برخوردار بوده؛هومن سیدی در طول سال های فعالیت خود در سینما نشان داده که اگر به سراغ این حرفه آمده دغدغه آن را داشته و برای چشمان و تفکر مخاطبش احترام قائل است.در مقطع زمانی کنونی که سیدی از محبوبیت بالایی برخورداراست و می تواند با ارقام قابل توجهی در چند فیلم سینمایی ایفای نقش کند؛ترجیح می دهد یک بازه زمانی طولانی را برای نگارش یک سریال صرف کند و حضور خود را در شاخه های دیگر به حداقل برساند.

«قورباغه»بارها مورد بارنویسی قرارگرفت و سیدی یک سال و نیم روی نگارش آن زمان گذاشت؛قدم بعدی برای ساخت یک اثر موفق تیم سازنده آن است.سازندگان این سریال با یک چشم انداز کارشناسانه بهترین های شاخه های مختلف فیلمسازی را کنار خود قرار دادند؛افرادی که در سال های اخیر ثابت کرده اند که ممتاز ترین های حرفه خود هستند و کیفیت کارشان به استانداردهای جهانی تنه می زنید؛تصویربردار،طراح صحنه و لباس،عکاس و... این سریال افرادی هستند که آن چه تا کنون از آن ها به نمایش در آمده است به تنهایی یک اثر هنری بوده و همواره رقیب خودشان بوده اند.

یکی از مسائلی که در زمینه سریال سازی مهم بوده؛ زمان بندی است؛تاریخ سریال سازی ما نشان داده که اثری که در یک تایم ایده آل و استاندارد جلوی دوربین می رود موفقیت آن بیشتر از یک پروژه با تایم بندی عجولانه بوده؛ اگر به تاریخ سریال سازی روتین نمایش خانگی نیز توجه کنیم سریال هایی با استقبال مخاطب مواجه شدند که تصویربرداری آن ها همزمان با پخش نبوده و فیلمساز با حوصله روی آن زمان گذاشته است.هر فردی که با یک تجربه جدیدی مواجه می شود حتما در بخش تولید آن در حال آزمون و خطاست؛شرایط تولید«قورباغه»این امکان را به سیدی داد که اولین تجربه سریال سازی خود را با فراغ بال بیشتر و بدون دغدغه های مرسوم این روزهای نمایش خانگی جلوی دوربین ببرد و با آرامش بیشتری قصه اش را تعریف کند و در طراحی هایی که در ذهنش دارد فرصت آزمون خطا برای رسید به خروجی مطلوب داشته باشد.

یکی از ارکان اصلی سریال سازی در ایران برخلاف سایر کشورهای جهان، بازیگران آن هستند.تیم«قورباغه» با هوشمندی سراغ بازیگری رفت که علاوه براین که همواره مخاطب را با تلاش و پشتکارش غافل گیری کرده و اکنون در سطح تراز اول حرفه خود قرار دارد و نگاه های مخاطب را از زمان پیش تولید به این اثر جلب کرد.

اما همه این اجزا که به تنهایی از بهترین های حرفه خود هستند باید در یک ساختمان واحد عرض اندام کنند و ترکیب آن ها با یک دیگر باید مخاطب را مجاب کند که با اثری یک دست روبه روست.

در سال های اخیر با سریال های مواجه بودیم که اگر مخاطب قسمت هایی از آن را تماشا نمی کرد یا حتی وقتی به فقط صدای سریال گوش می داد باز هم چیزی را از دست نمی داد؛اما طراحی«قورباغه»در هر اپیزد پر از قصه و ایده ها است و قصه و طراحی هر اپیزد در همان اپیزد تمام می شود و مخاطب اگر قسمتی از آن را تماشا نکند خط داستان را گم می کند

آنچه می توان گفت این است با یکی از متفاوت ترین آثار ساخته شده در مدیوم سریال سازی ایران طرف هستیم و آنچه بیش از پیش در این اثر خودنمایی می کند داستان گو بودن آن است که بدون پیچیدگی خاصی نه تنها با مخاطب تینیجر و جوان ارتباط برقرار می کند بلکه به راحتی می تواند مورد اقبال خانواده ها باشد.

با همه این اوصاف«قورباغه» پتانسیل آن را دارد که نقطه عطف تازه سریال سازی نه تنها در نمایش خانگی بلکه در تاریخ ایران باشد؛باید منتظر بازخورد مخاطب در زمان پخش باشیم تا ببینیم «قورباغه»به این مهم دست پیدا می کند یا خیر.