چرا رضا عطاران نتوانست یقه اسپیلبرگ را بگیرد؟

به نقل از ایسنا، این روزها با نزدیک شدن به جشنواره فیلم کن و سالروز تولد رضا عطاران، یادی کنیم از «ردکارپت»، فیلمی که این هنرمند در مقام کارگردان و بازیگر در حاشیه شصت و ششمین فستیوال فیلم «کن» مقابل دوربین بُرد.

رضا عطاران که یکی از بازیگران پرفروش سینمای ایران است، علاوه بر بازی‌های ماندگارش در فیلم‌هایی چون «نهنگ عنبر»، «خوابم میاد»، «دهلیز»، «طبقه حساس»، «ردکارپت» ، «روشن»،«اسب حیوان نجیبی است»،«ورود آقایان ممنوع»، «هزارپا»،«خواب» و... فیلم‌هایی چون «ردکارپت» و «خوابم میاد» را هم کارگردانی کرده است.

و در این میان سریال‌های «کوچه اقاقیا»، «خانه به دوش»، «متهم گریخت»، «بزنگاه» و... را به عنوان آثار ماندگار تلویزیونی‌اش نباید از یاد بُرد.

این هنرمند که ۲۰ اردیبهشت ماه سالروز تولد ۵۸ سالگی‌اش است، در گفت‌وگویی که سال ۹۳ داشت، درباره فیلم «ردکارپت» گفته بود: کلا ارتباط خوبی با هنروران سینما دارم و دوستشان دارم و خودم را هم هنرور سینما می‌دانم، علاقه‌مند بودم از زندگی آن‌ها هم در قصه‌مان داشته باشیم سرانجام تصمیم گرفتیم، شخصیتی که در طول فیلم (ردکارپت) هم هیچ نامی از آن برده نمی‌شود به کن برود و اتفاقاتی هم برایش بی‌افتد.

«رد کارپت» داستان مردی عاشق سینما با بازی رضا عطاران است که برای رسیدن به فرش قرمز فستیوال «کن» درگیر ماجراهایی می‌شود و... .

این هنرمند که در حاشیه جشنواره فیلم کن با همراهی احمد احمدی (تهیه‌کننده) با تیم‌اش صحنه‌هایی را مستندگونه ساخته بود، خاطرات جالبی از فیلمبرداری آن فیلم در گفت‌گویش با ایسنا تعریف کرد که در ادامه مرور می‌کنیم:

«یکسری اتفاقات مانع شد تا آنجور که دوست داشتیم جلو برویم. نیتم این بود که قطعا روی فرش قرمز بروم و یقه اسپیلبرگ را بگیرم اما درست روز قبل، تماشاگری با چاقو سراغ یکی از داوران رفته بود که بعد از آن فضا به شدت امنیتی شد و محافظان با خود اسلحه داشتند که گفتم ممکن است سراغ اسپیلبرگ بروم و گلوله بخورم و در نهایت فکرهای دیگری کردم. در صحنه‌ای باز سراغ اسپیلبرگ رفتم و صدایش کردم تا هدایا را بدهم و خواستم از محافظان رد شوم که باز آن ذهنیت مانع شد و به شکل‌ دیگری آن ناامیدی را نشان دادیم.

تنها مشکلی هم که ایجاد شد در مسیری بود که مقابل فرش قرمز است. در آن محدوده نمی‌توان از خیابان عبور کرد و باید مسیر زیادی را برای عبور طی می‌کردیم. فیلمبرداری ما تمام شد و آمدم عبور کنم که مأموران‌ "هاش اف" مرا دیدند و به عنوان بمب گذار مرا گرفتند. ظاهرم هم غلط انداز بود و نیم ساعتی تعداد زیادی از پلیس‌ها با فاصله دور من ایستاده بودند که در نهایت با زبان الکنم به آن‌ها فهماندم مشغول فیلمبرداری هستیم و کارت شناسایی‌ام را چک کردند و آزادم کردند.»

رضا عطاران در گفت‌وگویی در سال ۹۳ در پاسخ به سوالی که چرا فیلم‌هایتان قشر آسیب‌پذیر و پایین جامعه را به تصویر می‌کشد؟ گفته بود: «جوابش کمی پیچیده است! اما ساده‌اش این است که ارتباط بهتری با این آدم‌ها برقرار می‌کنم و خودم را به آنها نزدیک‌تر می‌بینم. من اگر با یک روشنفکر حرف بزنم، باید جلو خنده‌ام را یک‌جوری بگیرم.»

و نکته جالب‌تر اینکه سوسن پرور بازیگر هم که همکاری‌های با رضا عطاران داشته است، در گفت‌وگویی با فریدون جیرانی گفته است: رضا عطاران شرایط این را دارد که لاکچری زندگی کند اما نمی‌کند،به خاطره اینکه موقعیت دیدن را از دست می‌دهد. عطاران هنوز خودش به بازار تهران می رود و کلاه می‌خرد، او از هیج جا پنهان نمی‌شود. با مردم ارتباط دارد،خودش به نانوایی می‌رود. رضا عطاران از پشت شیشه ماشین، جامعه را نگاه نمی‌کند،این نکته خیلی مهمی است که به نظر من باعث می‌شود،آنچه رضا عطاران خلق می‌کند، می‌شناسیم

انتهای پیام