کدخبر: ۹۳۳
۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ ساعت ۱۰:۳۶
چاپ
تلگرام
واتس‌اپ
ایمیل
لینک کپی شد

حمله تند داور کن به هالیوود: شرم بر شما

پل لاورتی، فیلمنامه‌نویس و داور جشنواره کن در نشست مطبوعاتی هیات داوران با انتقاد تند از هالیوود، بایکوت سوزان ساراندون، خاویر باردم و مارک رافالو را به خاطر مخالفت با جنگ غزه محکوم کرد.

به نقل از ایسنا،پل لاورتی، نشست مطبوعاتی هیات داوران جشنواره کن را با حمله به هالیوود به خاطر بایکوت بازیگرانی مانند سوزان ساراندون که علیه جنگ در غزه اظهار نظر کرده بودند، به پایان رساند.

سوزان ساراندون بازیگر برنده اسکار که شخصیتش در فیلم «تلما و لوییز» روی پوستر رسمی جشنواره کن در سال ۲۰۲۶ قرار دارد، در فوریه گذشته پس از درخواست عمومی برای آتش‌بس در غزه، نمایندگی خود در هالیوود را از دست داد. 

لاورتی در پایان نشست مطبوعاتی گفت: «آیا اجازه می‌دهید یک نکته کوچک را بگویم؟ جشنواره فیلم کن پوستر فوق‌العاده‌ای دارد. بله، و آیا جالب نیست که ببینیم برخی از آنها مانند سوزان ساراندون، خاویر باردم، مارک رافالو به خاطر دیدگاه‌هایشان در مخالفت با کشتار زنان و کودکان در غزه، بایکوت می‌شوند؟ شرم بر آن افراد در هالیوود ، که این کار را می‌کنند. احترام و همبستگی کامل من با آنهاست. آنها بهترین‌های ما هستند، به آنها افتخار می‌کنم.»

به گزارش گاردین، ساراندون اوایل امسال در اسپانیا و پیش از دریافت جایزه بین‌المللی «گویا» به پاس یک عمر دستاورد هنری، گفت: «من به طور خاص به خاطر راهپیمایی و اظهار نظر درباره غزه و به خاطر درخواست آتش‌بس، توسط آژانس خود اخراج شدم.»

او افزود: «حتی حضور در تلویزیون هم برایم غیرممکن شد. نمی‌دانم اخیرا تغییری کرده یا نه. نتوانستم هیچ فیلم بزرگی یا هر چیزی مرتبط با هالیوود انجام دهم. نهایتا در انگلستان و ایتالیا نماینده پیدا کردم و آنجا کار می‌کنم. به تازگی یک فیلم در ایتالیا بازی کرده‌ام و یک نمایش در تئاتر اولدویک برای چند ماه روی صحنه داشتم. کارگردان ایتالیایی که تازه استخدامم کرده را می‌شناسم به او گفته بودند من را استخدام نکند، اما او درخواست آنها را نپذیرفت». 

لاورتی پیش از این در نشست، به نقل از شکسپیر و با اشاره به جمله معروف شاه لیر گفت: «آفت زمانه آن است که دیوانگان، هدایت نابینایان را بر عهده گیرند.»

پل لاورتی، فیلمنامه‌نویس ایرلندی است که به خاطر همکاری با کن لوچ در دو فیلم برنده نخل طلای «بادی که در علفزار می‌وزد» (۲۰۰۶) و «من، دنیل بلیک» (۲۰۱۶) به شهرت رسید.