قهرمان «روز صفر» چقدر ایرانی است؟
«روز صفر» فیلمی خوش ساخت و گرانقیمت است برای خلق یک «ابرقهرمان ملی»؛ قهرمانی که فقط سرباز وطن است فارغ از همه ایدئولوژیهایش، که میتواند قهرمان ملی هر کشور دیگری هم باشد.
صبح سينما: مریم کثیری کارشناس ارشد رسانه/ پسرک برای دین خدا کمربندی انتحاری میبندد و حالا در تقابل عاطفه و دین، قهرمان داستان عشق به خواهر را جایگزین عشق به خدا میکند تا از فاجعهای جلوگیری کند؛این روح تمام قصه است...
«روز صفر» فیلمی خوش ساخت و گرانقیمت است برای خلق یک «ابرقهرمان ملی». قهرمانی که فقط سرباز وطن است فارغ از همه ایدئولوژیهایش، به نحوی که اگر نام ایران را از روی این شخصیت برداریم، میتواند قهرمان ملی هر کشور دیگری باشد که سعی میکند با تروریست مبارزه کند و از کشته شدن هموطنانش جلوگیری کند؛ او یک ابرقهرمان سکولار است که به جدال با یک ایدئولوژی میپردازد.
حتی در سکانسهایی از فیلم این جدال فراتر میرود و به یک جدال شخصی بین نماد خیر و شر مبدل میشود؛ قرائتی هالیوودی از یک عملیات امنیت ملی موفق.
فیلم در نهایت فیلم با سکانسی تمام میشود که وصله ناجوری است که هیچ سنخیتی با روند فیلم ندارد. مونولوگی گلدرشت و شعارزده از آرزوی مرگ ابرقهرمان داستان در دل وطن برای امنیت هموطنانش...این فیلم یک پروپاگانداست، یک پروپاگاندا که به واسطه خلق لحظههای پرهیجان و اکشن ولی نهچندان نفسگیر، لوکیشنهای متعدد فیلمبرداری و ضرب آهنگ موسیقی سعی میکند مخاطب را تحت تاثیر قرار دهد و تا حدی نیز موفق است. اما مخاطب نمیتواند با شخصیتهای این داستان ارتباط برقرار کند. نه بدمن داستان آنقدر بزرگ و رعبآور است که شکست دادنش کار سختی به نظر بیایید و نه آنکه ابرقهرمان هالیوودی داستان آنقدر ملموس و عینی است که مخاطب نگران از دست دادنش باشد و حتی اگر هم بمیرد باعث تاثر مخاطب نمیشود.
هرچند که امیر جدیدی بازی درخشانی از خود نشان داده است اما شخصیتپردازی ضعیف فیلمنامه را نمیتواند با بازی خوبش جبران کند.
بازی خوب و حساب شده امیر جدیدی در مقابل بازی ضعیف ساعد سهیلی و شخصیت پردازی دور از واقعیت عبدالمالک ریگی بهعنوان رهبر یک تشکیلات تروریستی به مخاطب تعریفی اغراقآمیز از امنیت ملی نشان میدهد وهمین باعث میشود ثمره این فیلم در مخاطب چیزی غیر از احساس غرور و عزت ملی باشد.
این فیلم در نهایت فیلم با سکانسی تمام میشود که وصله ناجوری است که هیچ سنخیتی با روند فیلم ندارد. مونولوگی گلدرشت و شعارزده از آرزوی مرگ ابرقهرمان داستان در دل وطن برای امنیت هموطنانش...!
اما در تکنیک باید اذعان کنیم که از همان ابتدا مخاطب با یک تیم حرفهای در فیلمسازی مواجه است. قاببندیهای دقیق، طراحی لباس، تدوین، صدا گذاری، چهره پردازی، جلوههای ویژه و بازی حرفهای امیر جدیدی از نقاط قوت این فیلم است.
با تمام این نکات فیلم دارای ریتم تند با صحنههایی اکشن و قابل قبول است که لحظهای مخاطب را رها نمیکند و به خاطر همین نقاط قوت است که انتظار میرود مورد استقبال از جانب مخاطبانش در اکران عمومی هم قرار بگیرد.
منبع: مهر
پربیننده ترین
- ● مرگ یک منتقد در ۱۰۰ سالگی
- ● بهروز شعیبی: بزرگترین سرمایه امروز ما امید است/چراغ این خانه، باید همیشه روشن بماند
- ● منوچهر هادی به سراغ «رعنا» رفت
- ● غیبت ایرانیها در چین!
- ● میترا رضائیان درگذشت
- ● سارا بهرامی و مجتبی پیرزاده روی صحنه میروند
- ● خاطره عزتالله انتظامی از بمباران تهران
- ● نمایشهای کشور ۵ شب اجرا ندارند
- ● غافلگیری داوران شانگهای
- ● فراخوان بیستمین جشنواره «سینماحقیقت» منتشر شد
- ● وضعیت فاطمه شکری پس از انتشار گلههایش
- ● جزئیاتی از مکانهای استقرار زائران در مراسم تشییع رهبر شهید
- ● همکاری فاطمه نقوی و رویا تیموریان با نمایش صابر ابر
- ● اعلام جزییات برنامههای هنری در وداع با رهبر شهید
- ● حضور فعالان سینما و مدیران برای بدرقه رهبر شهید
آخرین اخبار
- ● پژمان جمشیدی با مهدی هاشمی همبازی شد
- ● همکاری رامین پرچمی، فریبا کوثری و امیر خلوت با یک اجرا
- ● «لباس شخصی» میآید
- ● واکنش نولان به جنجال برخی بازیگران
- ● پخش فوتبال در سینما ادامه دارد؟
- ● ماجرای یک سفر غافلگیرکننده
- ● بهاره رهنما دومین فیلم بلند سینمایی خود را کلید میزند
- ● نصرالله رادش هم نقاش شد؛ مجسمههای «صورتک» تبدیل به نقاشی شدند
- ● پخش مسابقه اسپانیا و بلژیک در ۲۱ سالن؛ سینما خوابنما شد!
- ● ریچارد گِر دنیای زیرپوستی جاسوسان و مأموران بینالمللی را آشکار میکند
- ● «کاغذ شطرنجی» افخمی پاییز کلید میخورد؛ نقش اصلی برای ارسطو خوشرزم
- ● اعتیاد در میان ورزشکاران پدیده نادری نیست/ کار سینما درمان نیست، روایت و آگاهیبخشی است
- ● "وداع تا تشییع میلیونی" رهبر شهید مستند شد/ دوربین علی تکروستا از تهران تا کربلا رفت
- ● جواد قارایی: فرق "شرافت" و "خیانت" را در این دو عکس ببینید
- ● کیارستمی، رقصِ حقیقت در میانِ شکافِ تصویر و سکوت