پیمان معادی:
به جشنواره برلین هم نمیروم/ از حضور در جشن و شادی عذرخواهی کردم
پیمان معادی در اولین واکنشش به حواشی بودن و نبودنش در جشنواره فجر در نامهای به محمدحسین مهدویان نوشت: من بابت حضور در جشن و شادی و فرش قرمز عذرخواهى کردم اما به جشنواره برلين هم نخواهم رفت
صبح سينما: پیمان معادی در اولین واکنشش به حواشی بودن و نبودنش در جشنواره فجر در نامهای به محمدحسین مهدویان نوشت: من بابت حضور در جشن و شادی و فرش قرمز عذرخواهى کردم، واسه خاطر جوونایی که ریشه در خاک ما داشتن و ابر شدن وسط آسمون تهرون. من خودم رو از شركت در يک جشن خصوصى محروم کردم وسط عزای عمومی و... ولى اينكه بهقول تو در تماممدت جشنواره در كنار فيلم خودمون بودم و تمامقد ازش حمايت كردم، كمترين وظيفهی منِ بازيگر هست، تا تلاش كنم هر چه بيشتر صداى بیصداى «قادر مولانپور» رو به گوش مردم برسونيم.
یاد «طعم گیلاس» وقتی که میپرسید: «ناامید شدی؟» و بعد وسط اونهمه ناامیدی باز یه درخت امید میکاشت توی فیلم. میگم درخت و یاد تبرِ بیخبر از همهجا میفتم که فقط بهش حکم میدن: «تیشه بزن! از ریشه بزن!» كارى هم نداشته باش كه امثال فریدون مشیری گفتن: «من اینجا ریشه در خاکم...» شما فقط بزن!
حسینجان! یادته روز اول توی دفتر فيلم گفتم مهمترين دليلم كه قبول کردم توی این فیلم بازی کنم چيه؟ خب من به ریشه فکر میکنم. به اینکه ریشهها خشک نشه یا دستکم از اينى كه هست خشکتر نشه. ترجیح میدم یه جوونه امید بمونه برای جوونای ناامید. اينكه قصهاى بگيم از جفايى كه به مردم اين سرزمين شده و جهان سكوت كرده دربرابرش. قصهای كه حتی بيشتر مردم خودمون ازش بیخبرن!
به اون دوستانى هم كه دارن اين روزا ناشيانه تلاش میكنن حواسپرتی درست كنن بگو «داداش! داری اشتباه میزنی!» كدوم تحريم؟! تحريم فيلمم؟! تحريم اونهمه زحمت و تلاش؟! بهشون بگو شما كه خودتون الههی تحريم هستین، شما ديگه چرا؟!
فاجعه بمباران شیمیایی سردشت و فاجعهی سقوط هواپیمای اوکراینی، هر دوش اشک منو درمیاره. من که گریههامو تحریم نکرده بودم، خندههامو تحریم کردم. داورها هم لطف داشتن و اين نقشآفرينى رو شایستهی اين جايزهی باارزش دونستن. ولى جايزهی اول من كماكان همون تشويق مردم توى سالنها بود.
منم مثل خيلياى ديگه حالم خوب نبود. هنوز هم که چهل روز گذشته، بازم حال هیشکی خوب نشده. هفتهی بعد یه فيلم ديگه در جشنوارهی برلین دارم. اونجا هم نمیرم و عذرخواهی كردم. خود جشنواره هم كه براى همدردى با مردم، خوشىهاى بیوقتش رو حذف کرد و افتتاحیه نگرفت و هزینهی اون ریختوپاش رو شادباش کرد براى مردم عزيز سیستانوبلوچستان. فرش قرمزها حذف شدند و شعار جشنواره شد: با سينما كنار هم!
پربیننده ترین
- ● سینما و کنسرت اعیانی میشود؟
- ● رزاق کریمی: اکبر عبدی حتی در جنگ 12روزه حاضر نشد فیلمبرداری را ترک کند
- ● مهدی هاشمی جلوی دوربین رفت
- ● «کریستیانو رونالدو» بازیگر شد
- ● سریال << اعتراف می کنم>> بستن مسیر!
- ● اظهاراتی درباره سکوت برخی سینماگران و چند داستان دیگر
- ● داریوش یاری: جرات تغییر ذائقه مخاطب را نداریم
- ● مراسم یادبود زنده یاد «اکبر عبدی»
- ● جوادی: به «راه شیری»، تنها فیلم با موضوع پیادهروی اربعین جفا شد
- ● وقتی تهیه کننده پای تئاتر نیاید بساز بفروشها وارد میشوند
- ● بابک کریمی در نقش یک موزیسین افغانستانی
- ● میرباقری: قول و قرارمان با اکبر عبدی بازی در سلمان فارسی بود
- ● تجربه سیاوش چراغیپور در فضای فانتزی و یک انتقاد
- ● فریدون جیرانی: اکبر عبدی حیف شد
- ● آغاز اکران آنلاین مستند «زمستان طولانی»/ "گاهی زمستان طولانیتر است"
آخرین اخبار
- ● «سرزمین فرشتهها» راهی کازان شد
- ● نقد تند ریدلی اسنقد تند ریدلی اسکات به یکنواختی هالیوودکات به یکنواختی هالیوود
- ● مستند جنگ غزه به بخش مسابقه ونیز اضافه شد
- ● نمایش ویژه فیلم فرهادی در «مونتهنگرو»
- ● فیلمی با بازی رضا عطاران در جشنواره بوسان
- ● بدمن جذاب!
- ● اختتامیه سومین جشنواره ملی فیلم رفسنجان ۸ شهریور برگزار میشود
- ● شیراز، شهری که سینمای جهان را مهمان خانه خود دید
- ● جدیدترین وضعیت چنگیز وثوقی
- ● از مجوزهای فیلمسازی تا چند خبر دیگر
- ● رازهای «میدان آلمان» چیست؟
- ● «دیر شد ولی آمدم»؛ روایت بازگشت یک مفقود پس از 40 سال به زادگاهش
- ● درگذشت اسماعیل همتی و چند پیام تسلیت
- ● جدیدترین توضیح بابت قیمت بلیت یک نمایش
- ● جشنواره سارایوو با اعطای جوایز به پایان رسید