داستان عامه پسند

صبح سینما/رامین مارالی:در سال ۹۵ و در تب وتاب استقبال فیلمسازان مطرح برای حضور در نمایش خانگی؛مصطفی کیایی نیز در تابستان آن سال اعلام نمود که قرار است برای نخستین بار با فیلمنامه برادرش سریال سازی در این مدیوم را تجربه کند؛آن ها قرار بود این کار را شروع کند که حادثه پلاسکو نظر کیایی را تغییر داد و ماجراجویی او و اصرارش برای نگارش و ساخت فیلمی با آن مضمون ساخت این سریال را به تعویق انداخت؛کیایی در اردیبهشت ۹۶ اعلام کرد که بعد از ساخت فیلم «پلاسکو»(که بعدها به «چهارراه استانبول»تغییر نام داد) نیمه دوم سال۹۶ سریال «لیلای من»را جلو دوربین می برد؛اما بعد از ساخت آن فیلم دوباره خبری از ساخت آن سریال نشد و برادران کیایی بعد از اکران «چهارراه استانبول» در سکوت خبری «مطرب» را کلید زدند؛بالاخره بعد از سه سال برادران کیایی تصمیم گرفتند که دوباره ساخت سریال شان را پیگیری کنند و دست آخر پاییز ۹۸ این سریال با نام «هم گناه»کلید خورد.

آن هایی که فیلم های کیایی را دنبال کرده اند همواره به حس ماجراجویانه آثار او پی برده اند؛نخستین ساخته اش «بعد از ظهر سگی سگی» که علی رغم بی توجهی به آن؛می شود آن را یک کمدی سرحال و استاندارد در تم"موقعیت های اشتباه" دانست یا در ساخته های بعدی کیایی که اتفاقا مورد توجه منتقدان نیز قرار گرفت؛همواره به دو پارامتر مخاطب و کیفیت محتوا توجه شده است؛او در «عصر یخبندان» به لحنی رسید که نوع خاصی از تعلیق را به همراه داشت؛این لحن در دو فیلم بعدی او یعنی «بارکد» و «چهارراه استانبول» نیز دیده می شود؛اما او در کمدی «مطرب» از این لحن فاصله گرفت و صرفا یک کمدی پرتره با توجه به سلایق مخاطب ساخت.

با این که سناریوی «هم گناه» توسط محسن کیایی وعلی کوچکی نوشته شده و مصطفی کیایی برای اولین بار متنی به غیر از متن خودش را جلوی دوربین برده اما می توان این اثر را حاصل تمام تجربیات کیایی در سینما دانست و ردپا هایشان را در «هم گناه» دید؛این سریال نیز طبق قانون نا نوشته درام سازی نمایش خانگی؛در بستر امروزی دارای داستانک های فراوانی است اما در این بین چند تفاوت اساسی بین این سریال و دیگر سریال های مشابه دیده می شود؛اول این که تمامی شخصیت ها در درام قصه نقش دارند و شخصیت تزئینی آن چنان در قصه دیده نمی شود؛یعنی A در این میان است که به B برسد؛دوم ریتم مناسب قصه است که هم تعلیق ایجاد می کند و هم با حوصله مخاطب سازگار است و در آخر نوع روایت قصه که کمتر در سریال سازی تجربه شده؛مناسبات و روابط شخصیت ها تنها به صلاح دید قصه به مخاطب القا می شود و اگر تصویری مبهم در ذهن مخاب بماند آن تصویر در جایی دیگر جواب خواهد داشت مثل داستان نیکی،پیمان و امین؛نوع حضور لیلا نیز در این سریال جالب توجه است؛مادری که فقط فرزندش او را می بیند؛ این که این اتفاق تعمدی است و پاسخی برای آن وجود دارد در ادامه داستان باید منتظر آن باشیم که آیا لیلا با فریبرز دیدارمی کند یا لیلا تنها خیالات پیمان است این نوع روایت می تواند شیطنت فیلم ساز باشد و یا یک جریال سیال ذهنی.

«هم گناه»تا حد زیادی تلاش کرده از اغراق جدا شود برای همین است که مناسبات مالی خانواده صبوری ذره ای ما را از آن ها دور نمی کند؛شخصیت های پرویز و فریبرزماجراهایی دارند که فعلا تا فصل اول به آن ها پرداخته نشده و تمرکز قصه به دیگر کاراکتر ها بوده است؛آینده شخصیت های فرهاد و هدیه و گذشته لیلا و پیمان از دیگر تعلیق های مهم سریال است؛هم گناه می تواند نمونه مناسبی در بین درام روز نمایش خانگی باشد و حتی بدئت گذار مسیری تازه برای ساخت سریال هایی در این ژانر.

این سریال را در مقایسه با آثار اخیر نمایش خانگی تا حد زیادی می توان نزدیک به مخاطب دانست؛درست که «هم گناه»زمان نمایش اش کمتر از سریال ها دیگر است اما می توان گفت بعد از مدت ها تقریبا با یک صداقت مواجه ایم؛محتوای ۵۰ دقیقه است نه سعی کرده با آنچه گذشت و خواهید دید تایم دزدی کند و نه موزیک ویدیو و فلش بک غیر ضروری به خورد مخاطب دهد؛ با این که تایمش از آثار مشابه کمتر است؛می توانیم بگویم اگر هم گناه محتوای۴۰ دقیقه ای(بدون احتساب تیتراژ) به مخاطب تحویل می دهد؛ هستند سریال هایی که با تایم ۵۵ دقیقه حتی ۲۰ دقیقه تایم مفید هم برای مخاطب ندارند.