لاماسو؛ برنده‌ی بی ادعا/امیدواریم در داوری حقیقت، حقش را به ارگانی‌ها ندهند

حامد مظفری(عضو انجمن نویسندگان و منتقدان سینما)

جشنواره سینماحقیقت امسال یک جشنواره تقریبا ارگانی بود که بخش مسابقه اش میان ارگانهای مختلفی که پول پاشی میکنند برای مستندهای سفارشی، قسمت شده بود و برای همین داغ ترین سوژه های سیاسی-اجتماعی نیز تبدیل شده بودند به یک سری فیلم سفارشی عقیم که اصلی‌ترین ویژگی سینمای مستند-بیان عین واقعیت- را نداشتند و به دلخواه ارگان سرمایه‌گذار فقط یک ور واقعیت را در این فیلمها دیدیم.

در این بین معدود فیلمهایی بودند مثل «لاماسو» که به خاطر تولید کاملا مستقل توانستند مورد توجه قرار گیرند. لاماسو یک مستند بیوگرافیک ورزشی هست که خیلی خوب بخشهایی پرالتهاب از زندگی امیر علی‌اکبری کشتی‌گیر سابق و رزمی‌کار این سالها را زیر ذره بین برده است. هدف اصلی فیلم نشان دادن همه نقاط مثبت و منفی شخصیت کنار هم هست و همین هم هست که فیلم را جذاب می‌کند چون کارگردان لاماسو ابدا نمی‌خواهد خط و ربط بدهد و فقط میخواهد هم زندگی شخصی و هم زندگی قهرمانی به شدت دشوار امیر علی اکبری را بی کم و کاست ارائه کند. نتیجه هم یک مستند ورزشی درجه اول هست که خوشبختانه از منظر جلب مخاطب واقعی-و نه آن تیپ لشکرکشی های ارگانی برای پر کردن سالن- میتواند برنده ی حقیقت نام گیرد و هیات داوران جشنواره حقیقت هم اگر به دنبال باج دادن به ارگانی ها نباشند قطعا باید به این طور فیلمهای مستقل توجه کنند. اینکه پلتفرم نماوا در ساختار اجرایی خود تولید چنین مستندهای ژنریک و مخاطب‌پسندی را در دستور کار قرار داده، قابل تامل است و الگویی تازه برای جریان استریم که مدام دنبال تولید محتواهای چهره‌زده است؛ اتفاقا میشود مستندهای جذاب و با ضرباهنگ بالا با هزینه های معقول تولید کرد و از مخاطب هم جواب گرفت.

لاماسو؛ برنده‌ی بی ادعا/امیدواریم در داوری حقیقت، حقش را به ارگانی‌ها ندهند

پربیننده ترین

آخرین اخبار