کدخبر: ۵۵۹
۱۴ بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۱۰:۱۵
چاپ
تلگرام
واتس‌اپ
ایمیل
لینک کپی شد

نگاهی به تازه‌ترین ساخته منوچهر هادی؛

«خیابان جمهوری»؛ رویکردی تازه با لحنی نو و جسورانه

منوچهر هادی بعد از «زندگی جای دیگری» است با «خیابان جمهوری» به سینمای اجتماعی بازمی‌گردد، بازگشتی که این‌بار با نگاهی تازه‌تر و جسورانه‌تر به مساله‌ زنان و چالش‌های زیست معاصر آنها همراه است. فیلم می‌پرسد دوربین تا چه اندازه می‌تواند به واقعیت جاری جامعه نزدیک شود و «خیابان جمهوری» در این مسیر، با وجود تلخی مضمون، تا حد قابل‌ قبولی موفق عمل می‌کند

به نقل از ایرنا، منوچهر هادی با انتخاب لحن نو و استفاده از دوربین روی‌دست، ریتمی معاصر و نزدیک به زیست شهری می‌سازد و روایت را از دل موقعیت پیش می‌برد. شخصیت‌پردازی «آیلار» محور اصلی فیلم است؛ زنی تنها و آسیب‌دیده که جهان فیلم از خلال تصمیم‌ها، سکوت‌ها و واکنش‌های او شکل می‌گیرد. این تمرکز، باعث می‌شود فیلم به‌جای شعار، به تجربه زیسته نزدیک شود.

الناز ملک در نقش آیلار، یکی از متفاوت‌ترین بازی‌های کارنامه‌اش را ارائه می‌دهد. او با درک درست از جزییات رفتاری و کنترل دقیق حس، شخصیتی را خلق می‌کند که زنانگی، معصومیت و رنج را هم‌زمان در خود دارد. استفاده از لهجه و گویش آذری، نه به‌عنوان تزئین، بلکه به‌ مثابه بخشی از هویت شخصیت، به باورپذیری نقش کمک کرده و بازی را از اغراق دور نگه می‌دارد. این اجرا، بدون تردید می‌تواند از گزینه‌های جدی نامزدی سیمرغ باشد.

از نظر فرم، «خیابان جمهوری» با میزانسن‌های ساده، قاب‌بندی‌های نزدیک به بدن و صورت، و ریتمی کنترل‌شده، تلاش می‌کند فاصله‌اش را با مخاطب کم کند. فیلم نه در پی شوک‌آفرینی است و نه دنبال ملودرام افراطی؛ ترجیح می‌دهد آرام پیش برود و اجازه بدهد موقعیت‌ها حرف بزنند.

«خیابان جمهوری» شاید شاهکار نباشد، اما فیلمی صادق، دغدغه‌مند و قابل ‌اعتناست؛ اثری که تلاش می‌کند قصه‌اش را درست بگوید و به شخصیت‌هایش احترام بگذارد. فیلمی که نشان می‌دهد هنوز می‌شود در سینمای اجتماعی، بی‌ادعا و بدون اغراق، از تنهایی، رنج و ایستادگی حرف زد؛ و همین، ارزش اصلی «خیابان جمهوری» است.

چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ برگزار می‌شود.