کدخبر: ۶۶۶
۱۴ اسفند ۱۴۰۴ ساعت ۱۱:۵۰
چاپ
تلگرام
واتس‌اپ
ایمیل
لینک کپی شد

سریال اسباب کشی سعید آقاخانی هم ضعیف از کار درآمد

ماه رمضان در حافظه جمعی ما همیشه فصل رقابت بود؛ فصل سریال‌هایی که افطار را به آیین تماشای جمعی تبدیل می‌کردند. از «خانه به دوش»‌ تا «متهم گریخت»‌، تلویزیون می‌دانست این باکس زمانی، زمین بازی اصلی اوست. اما پنج روز از رمضان گذشته و خروجی امسال سیما فیلم نشانه‌ای از آن درک تاریخی ندارد.

محمد مهرآفرین
با وجود تبلیغات پرصدا، نه سریال جدید به کارگردانی سعید آقاخانی توانسته جریان بسازد و نه «ساهره» به کارگردانی حمیدرضا لوافی موفق شده مخاطب را پای آنتن نگه دارد. مسئله فقط کیفیت یک اثر نیست؛ مسئله فقدان استراتژی در انتخاب متن، لحن و ریتم برای مهم‌ترین باکس نمایشی سال است.

وقتی بازپخش «متهم گریخت» از شبکه آی‌فیلم هنوز در جذب مخاطب دست بالا را دارد، یعنی تولید تازه نه در قصه، نه در کارگردانی و نه در اتصال به زیست امروز مخاطب، مزیتی ایجاد نکرده است. این یعنی شکست در سیاست‌گذاری، نه صرفاً لغزش در اجرا.

مدیریت فعلی سازمان به ریاست پیمان جبلی و با هدایت محتوایی وحید جلیلی نتوانسته فاصله رو به افزایش مخاطب با تلویزیون را ترمیم کند. آمارهای غیررسمی، فضای مجازی و حتی مقایسه ساده با گذشته، همه از یک واقعیت خبر می‌دهند: تلویزیون در مهم‌ترین میدان رقابتی‌اش منفعل‌تر از همیشه ظاهر شده است.

پیش از جنگ دوازده ‌روزه نیز زمزمه تغییر مدیریت به گوش می‌رسید و نام احسان محمدحسنی به عنوان گزینه‌ای جدی مطرح شد؛ مدیری که تجربه‌اش در سازمان اوج نشان داده نگاه تولیدمحور و پروژه‌محور دارد و دست‌کم با منطق میدان تصویر آشناست.

مسئله امروز صداوسیما، کمبود بودجه یا کمبود تریبون نیست؛ بحران، بحران تصمیم‌گیری و فقدان جسارت در بازآرایی ساختار تولید است. رمضان امسال یک هشدار دیگر بود. اگر قرار است این سازمان دوباره به بازی برگردد، تغییر در رأس هرم مدیریتی دیگر یک پیشنهاد نیست؛ یک ضرورت است.