«دُزو»؛ قصه دختری که مسئولیت گله را به دوش می‌کشد

به نقل از خبرگزاری تسنیم، صادق بقایی کارگردان فیلم کوتاه «دُزو» از آثار حاضر در بخش داستانی چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با اشاره به بومی و محلی بودن این اثر گفت: «دُزو» در جغرافیای شهرستان راور در استان کرمان ساخته شده و عنوان آن در گویش و لهجه محلی این منطقه به معنای دزد است.

وی درباره داستان این فیلم گفت: داستان درباره پدر و دختری است که در منطقه‌ای دورافتاده زندگی می‌کنند و شغلشان چوپانی است. پس از آنکه پدر در پی حادثه‌ای دچار شکستگی پا می‌شود و دیگر توانایی چوپانی ندارد، دختر مسئولیت نگهداری از گله گوسفندان را برعهده می‌گیرد. با آغاز داستان تعداد گوسفندان گله به‌تدریج کم می‌شود و دختر تلاش می‌کند با روش‌های خودش و با تکیه بر زنانگی‌اش این مشکل را حل کند.

این‌کارگردان با بیان اینکه «دُزو» نخستین تجربه فیلمسازی اوست، درباره شکل‌گیری این اثر گفت: من در دوره پیشرفته انجمن سینمای جوانان ایران شرکت کردم و در آن دوره چند ایده را با همراهی منتور بررسی کردیم. پس از ارزیابی طرح‌های اولیه و سه‌خطی داستان‌ها روی یکی از ایده‌ها متمرکز شدیم و در جریان کلاس آن را به‌تدریج پرورش دادیم و فیلمنامه را شکل دادیم. در واقع فیلمنامه «دُزو» از دل همان دوره آموزشی متولد شد.

بقایی افزود: پس از آن کار را به‌عنوان پروژه پایانی دنبال کردم و مراحل تولید را پیش بردم. فیلمبرداری اثر طی چهار روز و به‌طور کامل در شهرستان راور انجام شد و پس از آماده‌سازی فیلم را برای حضور در جشنواره امسال ارائه کردیم.

وی با اشاره به پیوند شخصی خود با فضای فیلم گفت: من متولد راور هستم اما از دوران کارشناسی تئاتر و سپس تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد این رشته در تهران زندگی می‌کنم. یکی از انگیزه‌های اصلی من برای ساخت «دُزو» این بود که احساس می‌کردم در برخی آثار بومی و محلی، واقعیت زندگی مردم آن جغرافیا آن‌طور که باید به تصویر کشیده نشده است. می‌خواستم به واقعیت نزدیک‌تر شوم و زیست مردمی را روایت کنم که در آن منطقه زندگی می‌کنند. از ابتدای شکل‌گیری پروژه تفاوت میان آنچه پیش‌تر در آثار بومی و محلی دیده بودم و آنچه خودم قصد روایتش را داشتم، برایم اهمیت داشت. برای رسیدن به این هدف تلاش کردم صرفاً از دل شهر به آن منطقه نروم و درباره زندگی مردمش فیلم نسازم بلکه با آنها زندگی کردم، سفرهای متعددی داشتم و در دوره‌های کوتاه از نزدیک با شرایط و شیوه زندگی‌شان آشنا شدم. امیدوارم این تجربه زیسته در فیلم منعکس شده باشد.

کارگردان «دُزو» درباره انتظاری که از مخاطبان دارد گفت: دوست داشتم افرادی مانند مادربزرگم این فیلم را ببینند و همچنین علاقه داشتم عباس کیارستمی آن را تماشا کند. فکر می‌کنم یکی از ویژگی‌های اثر تلاش برای ارائه تصویری متفاوت از این جغرافیاست؛ تصویری که بتواند برای مخاطب دیدنی و قابل تأمل باشد.

وی افزود: در ساخت فیلم تلاش کردم از روایت‌های خنثی فاصله بگیرم و اثری بسازم که مخاطب پس از تماشای آن درباره‌اش صحبت کند؛ چه موافق باشد و چه مخالف. در سال‌های گذشته جشنواره را دنبال کرده‌ام و همیشه به این فکر می‌کردم که کدام فیلم‌ها پس از پایان جشنواره همچنان در ذهنم باقی می‌مانند. تمام تلاشم این بود که «دُزو» نیز از آثاری باشد که مخاطب پس از خروج از سالن، همچنان به آن فکر کند و درباره‌اش حرف بزند.

این فیلمساز درباره جشنواره فیلم کوتاه گفت: فیلمسازان زیادی آثار متعددی می‌سازند اما امکان حضور در جشنواره را پیدا نمی‌کنند. با این حال اگر قرار باشد جایزه‌ای دریافت کنم، ترجیح می‌دهم جایزه نگاه مخاطب را بگیرم چون برایم مهم است فیلم بتواند با تماشاگر ارتباط برقرار کند و در ذهن او باقی بماند.